الدنیا تتعب لو تحطنی أبالها

الدنیا تتعب لو تحطنی أبالها
أنا أول ماصرت خیالها
اللیل رافگنی وترست عیونه نوم
وفرزنت نجماتها من اهلالها
المیت تعرفه عزیز من النگاب
والجنازه تبین من الشالها
السلم من الیسره ماداخل مضیف
ومن تلومه الناس کال أشمالها؟
شایل براسی حچی من أحچی أموت
ناس صعدت بالحچی المو مالها.
دیدگاه ها (۳)

‎روزگار غریبی است‎نمکدان را که پر میکنی ‎توجهی به ریختن نمکه...

تردونی احب والغدر طبع الناس بطلت العشگ والباب سددیته احب بس ...

شخص ذهب الی اخیه وقام بطرق الباب ...واخیه لم یفتح له الباب ا...

عندی وادم من اموت تدگ تابوتی وتصیح (عله عنادک عایشین)!!

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط