بانو...

بانو...
گیس هایت همرنگ
شبهای تنهایی من است...
رخ بگشا...
شاید آینه ای بودی برایم...
شاید گمشده ام
در چشمان تو بود...
شاید التماس چشمانم
برایت عطر آشنایی داشت...
میدانی
شاید لبانت همرنگ سیب حوا بود...
شاید گناهی دیگر رخ داد...
شاید هم دریایی از عشق را
در صورتت پنهان کرده ای...
ولی من آن مسافر
راه گم کرده ام...
خدا را چه دیدی...
شاید آشیانم بین گیسوان تو باشد...