فرهاد: همیشه حواسم پرت بود...

فرهاد: همیشه حواسم پرت بود...
اما نه از تو...همیشه حواسم جمعِ تو بود گلی!
اسمِ تو آرومم میکرد...
تو "الف" بودی، من "ی"
" گیله گل ابتهاج" ، "فرهاد یِروان"

گلی: اصن یادم نیست؛ عجیبه!
فرهاد: هرچی تو دوس داشتی رو دوس داشتم...
اون روز رو یادمه که خانم معلم پرسید: هرکسی از چیِ زمستون خوشش میاد؟

همایون خُله گفت: از شیرِ سرد...
لاله گفت: از دماغِ هویجیِ آدم برفی... پانته آ گفت: از برف...
یاسمن گفت: از هیچیش!
ناهید گفت: از سرما خوردن...
علی گفت: از صدای برف...
من گفتم: از تعطیلیِ مدرسه بخاطر برف...
تو گفتی: از بوی پوستِ پرتقال سوخته روی بخاری وسطِ روزِ برفی!
میدونستم تو یه چیزی میگی که شبیه بقیه نیست....
تو فرق داشتی گلی...!