كوچه اى رابودنامش معرفت ،

كوچه اى رابودنامش معرفت ،
مردمانش بامرام ازهرجهت
سيل آمد کوچه راويرانه کرد،
مردمش راباجهان بيگانه کرد
هرچه درآنکوى بود ازمعرفت،
شست وباخود برد سيل بى صفت
از تمام کوچه تنهايک نفر،
خانه اش ماندو خودش جست ازخطر
رسم وراه نيک هرجابودوهست،
ازنهاد مردم آن کوچه است
چونکه در انديشه ام اينگونه اى،
حتم دارم بچه ى آن کوچه اى.