صبح-با راز نیایش

صبح-با راز نیایش
یکشنبه23 اذر
با خود هر روز عهد می بندم که در تلاش باشم به چشمانم بیاموزم فقط زیبائی های زندگی ارزش دیدن دارد و با خود تکرار می کنم که یادم باشد، هر آن ممکن است شبی فرا رسد آنچنان آرام گیرم که دیدار صبحی دیگر برایم ممکن نگردد، پس هرگز به امید فردا محبت هایم را ذخیره نکنم و این عهد به من جسارت می دهد که به عزیزترین هایم ساده بگویم : «خوشحالم که هستید
 
زندگی ، وزن نگاهی است که در خاطره ها می ماند 
شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری 
شعله گرمی امید تو را ، خواهد کشت زندگی درک همین اکنون است 
مردم گفته هایت را فراموش خواهند کرد، اعمالت را نیز ممکن است فراموش کنند، اما آنها هرگز احساسی را که به واسطه تو به آن دست یافته‌اند، از یاد نخواهند برد
امروز سر شارم ازمحبت و امید و حس خوب ...
سرشار از خواستن و توانستن ...
سرشار از عشق ...
یگانه پروردگارم باامید به تو امروزمو اغاز میکنم