با دست هایم برهنه ات می کنم

با دست هایم برهنه ات می کنم
مثل گلبرگ ها که گشوده می شوند
تازگی ات اناری دانه... دانه است

آه صاعقه وار جنگلی را
خزان می کنی

بوسه ات ، نگاهت
در سکوتی راز آلود
قلب را زنده زنده می مکد

تو را به دندان کشیده ام
سیری ناپذیر چون کرم ابریشم
مثل ماه‌ی سرخی ات ترک برداشته

ما دو برگ برهنه ی لاله هستیم
روی ِ بستر!!!!!!!