وقتی بلور اشک برادر شکستنی است

وقتی بلورِ اشکِ برادر شکستنی است ،
باید قبول کرد ، که خواهر شکستنی است

یک مرد هم نبود ، بگوید به دوّمی
آرام تر به دَر بزن ، این دَر شکستنی است

دَر سوخته... کنارِ دَر این غنچه سوخته
ای وای... بارِ شیشه ی مادر شکستنی است

او نقشِ بر زمین شده ، هی با لگد نزن...
این برگ های غنچه ی پَرپَر شکستنی است

دَر روی مادر و... چهل و چند بی حیا
رد میشوند از روی سَر ، سَر شکستنی است

زینب دو دست روی سَر و خیره سوی دَر
روحِ لطیفِ او ، دو برابر شکستنی است

ای وای از جماعتِ بی رحمِ لعنتی ،
حالا غرورِ زخمیِ حیدر شکستنی است

باید برای داغِ تو خون ریخت فاطمه ،
بی شک برایتان ، سَرِ نوکر شکستنی است