اون روز که رفتی، حسین فقط ده‌ماهه بود و امیرمحمد شش‌ساله.

اون روز که رفتی، حسین فقط ده‌ماهه بود و امیرمحمد شش‌ساله. حالا هر دو برای خودشون مرد شدن. حسین هیچ تصوری ازت نداره و امیرمحمد هم فقط چند تصویر محو توی ذهنش.
آقا مهدی، هر بار «راز پلاک سوخته» رو می‌خونم، روی بخش‌هایی که از خانواده‌ات نوشتی مکث می‌کنم. تو می‌دونستی که بالاخره می‌ری، اما رفتی… نه چون خانواده‌ات برات کم‌اهمیت بودن، بلکه چون آن‌قدر مهم بودن که می‌خواستی براشون و برای همه حسین‌ها و امیرمحمدهای این سرزمین، دنیا رو امن‌تر کنی؛ چون عشق واقعی رو شناخته بودی.
اما من... ده سال گذشته و هنوز تو رو کامل نمی‌شناسم؛ داور فوتبال درجه یک، مربی تخریب، بازیگر تئاتر، ذاکر اهل‌بیت علیهم‌السلام، حافظ قرآن، خادم جمکران، مدافع حرم… همه این‌ها در یک نفر؟ آره، در کسی که همیشه از پهلوانی حرف می‌زد و توی هر میدانی بروزش می‌داد.
تو رو بیشتر با عنوان «مربی ادب» می‌شناسن؛ لقبی که واقعاً خلاصه تمام شخصیتت بود: ادب در نماز، در رفتار با والدین، در محل کار، در میدان جنگ و در زندگی.
راستش اول که این لقب رو شنیده بودم، تصورم یک آدم خیلی جدی و سختگیر بود. اما بعد از شهادتت فهمیدم داور فوتبال بودی، تئاتر بازی می‌کردی، ذاکر و شاعر بودی؛ پر از زندگی و شور.
از سیره‌ت یاد گرفتم که می‌شه هم نماز اول وقت خوند و هم فوتبال بازی کرد؛ هم مربی تخریب بود و هم بازیگر؛ هم مدافع حرم بود و هم شاعر.
یادت گرامی
#دهمین_سالگرد
#شهید‌مدافع‌حرم‌مهدی‌طهماسبی
#ارسالی_اعضا

•┈┈••✾❀🍃🥀🍃❀✾••┈┈•
#عارفان_مجاهد #مدافع_حرم
#شهید_عشریه #شهید_طهماسبی
🌐 | www.aref-e-mojahed.ir
📧 | info@aref-e-mojahed.ir
✅ عضو شوید👇
🔗 | @arefanemojahed