من عاشـق پاییزم...

من عاشـق پاییزم...
آغازش مهر است
و پایانی دارد به بلــندایِ یلدا
شبی که تمام تلاشش را میکند
تا جلوی رفتن پاییز را بگیرد
من عاشق پاییزم
آسمانش بغضی دارد از جنس اشک
ابرهایی که من را تا عمق باران میبرند
اما تنها چیزی که خیس می شود
خرمن خشک شده ی دل من است!!!
من عاشق پاییزم
کوچه مرا فریاد می زند
برای قدم زدن هایی که
فقط حرف از شعرهای من است
و نُت های خوش آهنگ برگ
من عاشق پاییزم
خورشید هم پاییز که میشود
از غروب بیزار میشود
و دلتنگ از یک هجرتِ اجباری
انگار خون میگرید
و آنقد سرخ میماند تا در شب گم شود
من عاشق پاییزم
آری پاییزی که حتی کلاغ ها هم
عاشق می شوند...