ما از وحشت فراموش کردن دیگران است که عکس آنها را به دیوار

ما از وحشت فراموش کردن دیگران است که عکس آنها را به دیوار می کوبیم یا روی تاقچه می گذاریم؛ یک وفاداری کاذب
خود ما به عکس هایی که به دیوارهای اتاقمان می کوبیم نگاه نمی کنیم، یا خیلی به ندرت و تصادفاً نگاه میکنیم.
ما به حضور دائم و به چشم نیامدنی آن ها عادت می کنیم. عکس، فقط برای مهمان است...
"این را یادتان باشد که ذره یی در قلب ، بهتر از کوهی بر دیوار است"