اثر انگشتت روی گردنم هنوز نبض بودنت را متمایل به روزهای ا

اثر انگشتت روی گردنم هنوز نبض بودنت را متمایل به روزهای ابری می‌چرخاند خورشیدی نیست یادته گفتم رنگین کمون دوست دارم .گفتی خب بارون بیاد خورشیدی باید باشه.
ضبط روشنه و خواننده داره می خونه: بگو در شبای تو چی می گذره/ بی من از شبای تو کی میگذره. تو لیوان رو تو دستت می چرخونی و زمزمه می کنی:
می دونی آخر هر عشق...ته تهش چیه؟ یا مرگه یا جدایی یا عادت...یه وقتایی هم نفرت...خیلی وقتا...
اونا که عشقشون با مرگ تموم میشه خوشبختن؛
اونا که عشقشون با جدایی تموم بشه غمگینن؛
اونا که به عادت برسن محتاجن، معتادن...؛
اونایی هم که عشقشون به نفرت برسه، بدبختن... از هر بیچاره یی بیچاره ترن...
تا حالا فکرشو کردی قراره ما به کدومشون برسیم؟

ساکت میشه، همه جا ساکت میشه. دیگه نه ضبط می خونه، نه هیچ صدای دیگه ای می آد. وقتی پای سکوت کر کننده می آد وسط، می دونی یه جای کار ایراد داره... اساسی ایراد داره. می گم: سخته...! 
وقتیم ایراد داشته باشه باید لورازپام خورد و صدای ناهنجارت بپیچه که بگه روزگاری من و دل..