من هرگز ضرورت اندوه را انکار نمی کنم،

من هرگز ضرورت اندوه را انکار نمی کنم،
چرا که میدانم، هیچ چیز مثل اندوه روح را تصفیه نمی کند و الماس عاطفه را صیقل نمی دهد...
اما میدان دادن به آن را نیز هرگز نمی پذیرم،
چرا که غم، حریص است و بیشتر خواه و مرز ناپذیر، سرکش و بدلگام.
هر قدر که به غم میدان بدهی، میدان می طلبد و باز هم بیشتر و بیشتر...!
هر قدر در برابرش کوتاه بیایی، قد می کشد، سلطه می طلبد و له می کند...
غم هرگز از تهاجم خسته نمی شود، آرام نمی گیرد مگر آنکه بی رحمانه سرکوبش کنی...
"چهل نامه کوتاه به همسرم، نادر ابراهیمی"

https://www.fanoos.gallery
https://telegram.me/fanoosgallery