بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
و اصلاً از خدا چیزی نمی خواهند!، اما چون دهنده فقط اوست وهمگان قبول کنند یا نکنند، مرزوق او هستند، هر چه بخواهند، در واقع از او میخواهند؛ و منکر قیامت نیز کسی است که آخرت آباد و سعادت ابدی را نمیخواهد: فَإِذَا قَضَيْتُمْ مَنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ - پس چون اعمال و آداب حجّتان را به جا آوريد خدا را ياد كنيد آن گونه كه پدرانتان را ياد مىكنيد يا بهتر و رساتر از آن؛ پس برخى از مردم گويند: پروردگارا، به ما در دنيا نیکی عطا کن نعمت ده؛ و آنان را در آخرت نصيبى نيست.(سوره بقره آیه 200)
اما کسانی که عاقل و بالتبع مؤمن هستند، توحید و معاد را قبول دارند، حیات اخروی و بهشت و جهنم را باور دارند، صرفاً نمیگویند که به ما در این دنیا علم، ثروت، قدرت، شهرت ... بده، بلکه میگویند: هر چه در این دنیا می دهی، حَسَنه باشد؛ یعنی حُسن و نیکویی باشد و چنین نباشد که ظاهرش شیرین، اما باطنش تلخ، زهر، زقّوم و آتش باشد و در آخرت نیز هر چه می دهی، نیکویی باشد.
مواهب الهی و از جمله نعمات دنیوی، وقتی برای کسی حَسَنه میشوند، که هدف غایی قرار نگیرند، بلکه به عنوان وسایل رشد مورد استفادۀ بهینه قرار گیرند و به گونهای به حیات اخروی منتقل شوند که آنجا نیز برایشان حَسَنه شود و به خیرشان تمام شود؛ یعنی سبب قُرب و پاداش بیشتر گردد، نه این که وبال گردن شوند و وقتی با حقایق و نتایج مواجه شدند، بگویند:ای کاش هرگز از این مواهب برخودار نشده بودیم. از اینرو مؤمنان چنین دعا میکنند: وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ - و بعضى از آنها مىگويند: پروردگارا! به ما در دنيا نيكى عطا كن! و در آخرت نيز نيكى مرحمت فرما! و ما را از عذابِ آتش نگاه دار!(سوره بقره آیه 201)
و میفرماید: أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ - آنهایند که از آنچه به دست آوردهاند، نصیب و بهرۀ نیکو و فراوانی دارند، و خدا حسابرسی سریع است.(سوره بقره آیه 202)
حسنه آخرت : حسنۀ آخرت، یعنی انسان مشمول رحمت، مغفرت، عفو، جود، کرم و لطف الهی قرار گیرد؛ از آتش دور و وارد بهشت گردد. پس اگر خداوند رحمان و رحیم، به کسی در آخرت حسنه بدهد، او را به بهشت وارد مینماید که سراسر خیر اوست.(پایان)(ص 1)
پاسخ قسمت سوم :
و اصلاً از خدا چیزی نمی خواهند!، اما چون دهنده فقط اوست وهمگان قبول کنند یا نکنند، مرزوق او هستند، هر چه بخواهند، در واقع از او میخواهند؛ و منکر قیامت نیز کسی است که آخرت آباد و سعادت ابدی را نمیخواهد: فَإِذَا قَضَيْتُمْ مَنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ - پس چون اعمال و آداب حجّتان را به جا آوريد خدا را ياد كنيد آن گونه كه پدرانتان را ياد مىكنيد يا بهتر و رساتر از آن؛ پس برخى از مردم گويند: پروردگارا، به ما در دنيا نیکی عطا کن نعمت ده؛ و آنان را در آخرت نصيبى نيست.(سوره بقره آیه 200)
اما کسانی که عاقل و بالتبع مؤمن هستند، توحید و معاد را قبول دارند، حیات اخروی و بهشت و جهنم را باور دارند، صرفاً نمیگویند که به ما در این دنیا علم، ثروت، قدرت، شهرت ... بده، بلکه میگویند: هر چه در این دنیا می دهی، حَسَنه باشد؛ یعنی حُسن و نیکویی باشد و چنین نباشد که ظاهرش شیرین، اما باطنش تلخ، زهر، زقّوم و آتش باشد و در آخرت نیز هر چه می دهی، نیکویی باشد.
مواهب الهی و از جمله نعمات دنیوی، وقتی برای کسی حَسَنه میشوند، که هدف غایی قرار نگیرند، بلکه به عنوان وسایل رشد مورد استفادۀ بهینه قرار گیرند و به گونهای به حیات اخروی منتقل شوند که آنجا نیز برایشان حَسَنه شود و به خیرشان تمام شود؛ یعنی سبب قُرب و پاداش بیشتر گردد، نه این که وبال گردن شوند و وقتی با حقایق و نتایج مواجه شدند، بگویند:ای کاش هرگز از این مواهب برخودار نشده بودیم. از اینرو مؤمنان چنین دعا میکنند: وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ - و بعضى از آنها مىگويند: پروردگارا! به ما در دنيا نيكى عطا كن! و در آخرت نيز نيكى مرحمت فرما! و ما را از عذابِ آتش نگاه دار!(سوره بقره آیه 201)
و میفرماید: أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ - آنهایند که از آنچه به دست آوردهاند، نصیب و بهرۀ نیکو و فراوانی دارند، و خدا حسابرسی سریع است.(سوره بقره آیه 202)
حسنه آخرت : حسنۀ آخرت، یعنی انسان مشمول رحمت، مغفرت، عفو، جود، کرم و لطف الهی قرار گیرد؛ از آتش دور و وارد بهشت گردد. پس اگر خداوند رحمان و رحیم، به کسی در آخرت حسنه بدهد، او را به بهشت وارد مینماید که سراسر خیر اوست.(پایان)(ص 1)
- ۱.۳k
- ۱۸ مهر ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط