ﺍﮔﺮ ﺯﻟﻔﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﺎﺭﯼ ﺍﺳﯿﺮ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ

ﺍﮔﺮ ﺯﻟﻔﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﺎﺭﯼ ﺍﺳﯿﺮ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﻟﺒﺮﯼ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﻐﺎﻓﻞ ﺑﺮﺩ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺷﻮﺥ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺪ
ﺟﻔﺎ ﻗﺪﺭﯼ ﺳﺘﻢ ﺣﺪﯼ ﻭ ﻧﺎﺯ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﺤﺒﺖ ﺭﺍ ﻟﺐ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻭ ﮔﻮﯾﺎ ﻫﺮﺩﻭ ﯾﮑﺴﺎﻧﺴﺖ
ﭼﻮ ﺑﻠﺒﻞ ﺁﺗﺶ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻫﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﮔﺮ ﺳﻮﺩﺍﯼ ﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮ ﺳﺮﺕ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺷﻮ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺷﻬﺮﯼ ﺑﻪ ﺻﺤﺮﺍﯼ ﺟﻨﻮﻥ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﻝ ﻣﺠﺬﻭﺏ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻐﺎﻓﻞ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺸﮑﻦ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺧﻮﺑﺎﻥ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭد