.

.
آشفتگی موی من،ازبغضِ تلخ شانه هاست
لبریزشدچشمم اگر،ازخشکی پیمانه هاست

حال خراب شهرما، بی عشق درمان میشود
اما گمانم شهر دل، تسخیر ما دیوانه هاست

اینجا غزل ها می رود، همراه باد صبحدم
شاعرشدن اینروزها،درزمره افسانه هاست

دلها شبیه خانه ای، بی پنجره گردیده است
افسردگی و مُردگی، درانتظارخانه هاست

مانند آب وآینه، شد باورم تصویر تو
نقاشی عشقم دگر ،برپرده میخانه هاست

وقتی نفس درسینه ام،همچون کبوتر حبس شد
آرامشِ جنسِ قفس،تقدیرِ شومِ لانه هاست

پرپر زدن با پَرزدن، تنها تفاوت یک پَر است
پرواز با پَرهای تو، آزادی پروانه هاست
.
ناصر_پروانی
.