به خود که نگاه میکنم......

به خود که نگاه میکنم......
خود راهیچ میبینم،دستانم خالی....
کوله ام پراز گناه و اشتباه......
شرمسار از بندگیم.. ..
یک لحظه دلشکسته میشوم.....
گدایی که در ظرف خود هیچ ندارد...
امااااااا......اگر هیچ هم نداشته باشم....
حب امام حسین ع و اهل بیت دل گرمم میکند.....
ای خدا هرچه کاشتیم به برداشت نرسید......وحال دستانی خالی به سویت دراز کردیم....ودران محبت اهل بیت قرار دادیم....
وبا همان دستان وبا شرمساری سلام میدهیم.....
یا حسین(ع)جان ...دلمون پر میزنه برای بین الحرمین.....که ندونیم کدوم طرف سلام بدیم....دلم یکم هوا میخواد....هوای کربلا.... اینجا نفس کشیدن سخته...خیلی سخت....
السلام علیک یا ابا عبدلله الحسین (ع)