برگرد وُ برایم غزلی ناب بیاور

برگرد وُ برایم غزلی ناب بیاور
من تشنه لبم،تشنه دلم،آب بیاور

لبریز شده کاسه ی صبرم به خداوند!
پیغام بده: جانِ دلم! تاب بیاور

بیداری شب های بدون تو مرا کشت
برگرد وُ در آغوش خودت خواب بیاور

آن کودک نوپا به خدا پیر شد از عشق
همراه خودت کودکی و "تاب" بیاور

تنهایی و افسوس رفیقم شده بی تو
اصلا تو بیا دوست ناباب بیاور

برگرد وُ نثار دلِ ناشادِ من وُ عشق...
حرفی سخنی،یا غزلی ناب بیاور