من به دنبال کسی می‌گردم

من به دنبال کسی می‌گردم
که در این ورطهٔ طوفان زدهٔ بیشهٔ ما
بوسه را نذر دل باد کند
نکند گریه ولی
خنده را وادی فریاد کند 
من به دنبال هم او می‌گردم
او که در بازی الوان نسیم
رنگ تقدیر گل آبی ماست
شاپرک نیست ولی
پرپروانهٔ احساس دل خالی ماست
نگرانم
نگرانم که شبی در پی گم شدنش
همه در خواب شوند
ناله ها آه شوند
بغض ِمهتاب شوند
ندهد درد امانی به دلم
گریه‌ها ساز دل خواب شوند
این نفسهای بریده
که در این سینه تو را سمت چو من می‌خوانند
خستگی را به دل گونهٔ من می‌بارند
در افق های دل افکارم
با خودم در گیرم
و به گوش دل آن قاصدک خستهٔ غم می‌خوانم
رهگذر،
رهگذر دور نرو
لااقل دورتر از خانهٔ این کور نرو
سوی چشمان من از دوری تو می‌میرند
بی‌تو در خانهٔ دل، گریه‌ها ساز سخن می‌گیرند
من به تو محتاجم

#ارس_آرامی