بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا- اى كسانى كه ايمان آوردهايد خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را نيز اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى دينى اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روز بازپسين ايمان داريد آن را به كتاب خدا و سنت پيامبر او عرضه بداريد اين بهتر و نيكفرجامتر است.(سوره نساء آیه 59)
پس اگر عدهای به عناد و یا از روی ساده اندیشی و اسلام نشناسی می خواهند فقط به ظاهر آیات نگاه کنند و تنها مشکلشان در ولایت پذیری این است که چرا اسامی در قرآن نیامده است، به آیه فوق رجوع کرده و عمل کنند تا وحدتی بزرگ و ناگسستنی میان مسلمانان ایجاد گردد.
ج)- بیان و ذکر اسم به هیچ وجه دلیلی برای جلوگیری از عناد و تجاهل نمیگردد. پس اگر با صاحب اسم عناد و لجاج داشتند، نسبت به عناد با لفظ اسمش نیز پروایی نخواهند داشت.وقتی صاحب اسم را ترور میکنند، فرقش را شکافته، یا جگرش را مسموم و یا سرش را بالای نیزه میبرند، با کلمه و حروف اسمش اگر در ظاهر قرآن میآمد چه میکردند؟ مگر بیان و تکرار اسم الله در قرآن کریم، سبب شده که دیگر کسی با خود الله دشمنی نکند؟
خَلَقَ الإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ - انسان را از نطفهاى آفريده است آنگاه او دشمنی آشکار میکند آنگاه او ستيزهجويى آشكار است.(سوره نحل آیه 4)
د) - اسم فقط آن نیست که بین ما رایج است. کلمه محمد (ص) فقط چهار بار در قرآن آمده است، اما اسامی دیگر ایشان چون نبی، رسول، اسوه، خاتم الانبیاء، رحمة للعالمین و ... مکرر آمده است. پس اگر پیامبر اکرم (ص) به علی (ع) فرمود و او راجع به خودش فرمود که طه، یس و حوامیمهای قرآن من هستم، همه اسم است.
قرآن به معرفی رسم تکیه دارد و نه اسم. نام هر کسی می تواند محمد، علی، حسن، موسی و عیسی باشد، اما همه نمی توانند نبی، رسول، ولیّ و امام باشند. واژه امام با مشتقاتش 12 مرتبه در قرآن آمده است و واژگانی از ریشه ولیّ به مراتب بیشتر آمده است. اهل سنت که در ولایت و امامت پذیری اختلاف دارند، بیش از صد آیه از قرآن کریم را ذکر کردهاند که در شأن حضرت علی (ع)، ولایت و امامت او میباشد.خوب ایمان بیاورند، چه چیزی مانع از پذیرش حقایقی است که خودشان به آن تصریح کرده اند؟!(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا- اى كسانى كه ايمان آوردهايد خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را نيز اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى دينى اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روز بازپسين ايمان داريد آن را به كتاب خدا و سنت پيامبر او عرضه بداريد اين بهتر و نيكفرجامتر است.(سوره نساء آیه 59)
پس اگر عدهای به عناد و یا از روی ساده اندیشی و اسلام نشناسی می خواهند فقط به ظاهر آیات نگاه کنند و تنها مشکلشان در ولایت پذیری این است که چرا اسامی در قرآن نیامده است، به آیه فوق رجوع کرده و عمل کنند تا وحدتی بزرگ و ناگسستنی میان مسلمانان ایجاد گردد.
ج)- بیان و ذکر اسم به هیچ وجه دلیلی برای جلوگیری از عناد و تجاهل نمیگردد. پس اگر با صاحب اسم عناد و لجاج داشتند، نسبت به عناد با لفظ اسمش نیز پروایی نخواهند داشت.وقتی صاحب اسم را ترور میکنند، فرقش را شکافته، یا جگرش را مسموم و یا سرش را بالای نیزه میبرند، با کلمه و حروف اسمش اگر در ظاهر قرآن میآمد چه میکردند؟ مگر بیان و تکرار اسم الله در قرآن کریم، سبب شده که دیگر کسی با خود الله دشمنی نکند؟
خَلَقَ الإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ - انسان را از نطفهاى آفريده است آنگاه او دشمنی آشکار میکند آنگاه او ستيزهجويى آشكار است.(سوره نحل آیه 4)
د) - اسم فقط آن نیست که بین ما رایج است. کلمه محمد (ص) فقط چهار بار در قرآن آمده است، اما اسامی دیگر ایشان چون نبی، رسول، اسوه، خاتم الانبیاء، رحمة للعالمین و ... مکرر آمده است. پس اگر پیامبر اکرم (ص) به علی (ع) فرمود و او راجع به خودش فرمود که طه، یس و حوامیمهای قرآن من هستم، همه اسم است.
قرآن به معرفی رسم تکیه دارد و نه اسم. نام هر کسی می تواند محمد، علی، حسن، موسی و عیسی باشد، اما همه نمی توانند نبی، رسول، ولیّ و امام باشند. واژه امام با مشتقاتش 12 مرتبه در قرآن آمده است و واژگانی از ریشه ولیّ به مراتب بیشتر آمده است. اهل سنت که در ولایت و امامت پذیری اختلاف دارند، بیش از صد آیه از قرآن کریم را ذکر کردهاند که در شأن حضرت علی (ع)، ولایت و امامت او میباشد.خوب ایمان بیاورند، چه چیزی مانع از پذیرش حقایقی است که خودشان به آن تصریح کرده اند؟!(ادامه دارد...)
- ۶۰
- ۰۳ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط