ﻓﺮﺩ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﻡﺍﺱ ﻫﻤﻪ ﻋﻼﺋﻢ ﯾﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﻋﺼﺐ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻓﺮﺩ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﻡﺍﺱ ﻫﻤﻪ ﻋﻼﺋﻢ ﯾﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﻋﺼﺐ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺭﺍﯾﺞﺗﺮﯾﻦ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ ﻋﺼﺒﯽ ﺧﻮﺩﮔﺮﺩﺍﻥ
، ﺩﯾﺪﺍﺭﯼ، ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻭ ﺣﺴﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ.[۱]
ﻋﻼﺋﻢ ﺧﺎﺹ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺤﻞﻫﺎﯼ ﺯﺧﻢ ﺩﺭ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺷﺎﻣﻞ ﮐﻢ ﺑﺴﺎﻭﺍﯾﯽ
ﯾﺎ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﮕﯽ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺭ ﻣﻮﺭ ﺷﺪﻥ، ﮔﺰ ﮔﺰ ﮐﺮﺩﻥ، ﺿﻌﻒ ﻋﻀﻼﺕ، ﻭﺍﮐﻨﺶﻫﺎﯼ ﻏﯿﺮﺍﺭﺍﺩﯼ
، ﮔﺮﻓﺘﮕﯽ ﻋﻀﻼﺕ
ﯾﺎ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ، ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻭ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻧﺎﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻋﻀﻼﺕ
، ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ
ﯾﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺭ ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ
، ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺩﯾﺪﺍﺭﯼ (ﺟﻨﺒﺶ ﮐﺮﻩ ﭼﺸﻢ
، ﮐﺎﻫﺶ ﺩﯾﺪ
ﯾﺎ ﺩﻭﺑﯿﻨﯽ
)، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﺴﺘﮕﯽ
، ﺩﺭﺩ ﺷﺪﯾﺪ
ﯾﺎ ﺩﺭﺩ ﻣﺰﻣﻦ
ﻭ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺭ ﺍﺩﺭﺍﺭ ﻭ ﻣﺪﻓﻮﻉ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.[۱]
ﺩﺷﻮﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ
ﯾﺎ ﺧﻠﻖ ﻧﺎﭘﺎﯾﺪﺍﺭ
ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﻣﺒﺘﻼﯾﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻡﺍﺱ ﺭﺍﯾﺞ ﺍﺳﺖ.[۱]
ﭘﺪﯾﺪﻩ ﯾﻮﺗﺎﻓﺲ
، ﺷﺪﺕ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﺩﻣﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻟﺮﻣﯿﺖ
، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﻮﺯﺵ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺧﻢ ﮐﺮﺩﻥ ﮔﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻭﯾﮋﮔﯽﻫﺎﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺍﻡﺍﺱ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ.[۱]
ﻣﻌﯿﺎﺭ ﺍﺻﻠﯽ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﻭ ﺷﺪﺕ ﻣﻘﯿﺎﺱ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ
(EDSS) ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻣﻌﯿﺎﺭﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺳﮑﻠﺮﻭﺯ ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ ﺗﺎﺑﻌﯽ ﮐﺎﻣﭙﻮﺯﯾﺖ
ﺩﺭ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ.[۱۱]
[۱۲]
[۱۳]
ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺩﺭ ۸۵٪ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺳﻨﺪﺭﻭﻡ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ ۴۵٪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺣﺮﮐﺘﯽ، ۲۰٪ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﺎﺭﯼ ﺩﯾﺪ ﻭ ۱۰٪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺳﻨﺪﺭﻭﻡ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﻧﻘﺾ ﺩﺭ ﻋﻤﻠﮑﺮﺩ ﺳﺎﻗﻪ ﻣﻐﺰ
ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ۲۵٪ ﺑﺎﻗﯽﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ.[۱۴]
ﺩﻭﺭﻩ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺍﻟﮕﻮ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽﺍﻓﺘﺪ؛ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﺑﻪ ﻃﻮﻝ ﻣﯽﺍﻧﺠﺎﻣﺪ (ﻋﻮﺩ
، ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ، ﺩﻭﺭﻩ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ، ﺣﻤﻼﺕ ﯾﺎ ﺗﺸﺪﯾﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ) ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ ﺑﻬﺒﻮﺩﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ (۸۵٪ ﻣﻮﺍﺭﺩ) ﻭ ﯾﺎ ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺗﺪﺭﯾﺠﯽ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﺑﻬﺒﻮﺩﯼ (۱۰–۱۵٪ ﻣﻮﺍﺭﺩ).[۹]
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﯼ ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﯿﻔﺘﺪ[۴]
ﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺩﭼﺎﺭ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﻋﻮﺩ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩﯼ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ.[۹]
ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﻋﻮﺩ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪﺍﯼ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽﺍﻓﺘﻨﺪ.[۱]
ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺑﻪ ﻧﺪﺭﺕ ﻭ ﺩﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽﺍﻓﺘﺪ.[۱]
ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﯾﻦ ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﻭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽﺍﻓﺘﺪ.[۱۵]
ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺸﺎﺑﻪ، ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎﯼ ﻭﯾﺮﻭﺳﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺮﻣﺎﺧﻮﺭﺩﮔﯽ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ
،ﺁﻧﻔﻠﻮﺁﻧﺰﺍ
ﯾﺎ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﻣﻌﺪﻩ ﻭ ﺭﻭﺩﻩﻫﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ.[۱]
ﺍﺳﺘﺮﺱ
ﻧﯿﺰ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺮﻭﺯ ﺣﻤﻠﻪ ﺷﻮﺩ.[۱۶]
ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻋﻮﺩ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽﺩﻫﺪ، ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﺍﻭﻝ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﺣﻤﻞ
ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮﺩ.[۱]
ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﻞ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽﺭﺳﺪ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺮ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.[۱]
ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻭﺍﮐﺴﻦ ﺯﺩﻥ، ﺷﯿﺮ ﺩﻫﯽ،[۱]
ﺿﺮﺑﻪ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﺪﻧﯽ[۱۷]
ﻭ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﯾﻮﺗﺎﻓﺲ ﺑﺮ ﻧﺮﺥ ﻋﻮﺩ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻧﻤﯽﮔﺬﺍﺭﻧﺪ.[۱۵]
، ﺩﯾﺪﺍﺭﯼ، ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻭ ﺣﺴﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ.[۱]
ﻋﻼﺋﻢ ﺧﺎﺹ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺤﻞﻫﺎﯼ ﺯﺧﻢ ﺩﺭ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺷﺎﻣﻞ ﮐﻢ ﺑﺴﺎﻭﺍﯾﯽ
ﯾﺎ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﮕﯽ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺭ ﻣﻮﺭ ﺷﺪﻥ، ﮔﺰ ﮔﺰ ﮐﺮﺩﻥ، ﺿﻌﻒ ﻋﻀﻼﺕ، ﻭﺍﮐﻨﺶﻫﺎﯼ ﻏﯿﺮﺍﺭﺍﺩﯼ
، ﮔﺮﻓﺘﮕﯽ ﻋﻀﻼﺕ
ﯾﺎ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ، ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻭ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻧﺎﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻋﻀﻼﺕ
، ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ
ﯾﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺭ ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ
، ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺩﯾﺪﺍﺭﯼ (ﺟﻨﺒﺶ ﮐﺮﻩ ﭼﺸﻢ
، ﮐﺎﻫﺶ ﺩﯾﺪ
ﯾﺎ ﺩﻭﺑﯿﻨﯽ
)، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﺴﺘﮕﯽ
، ﺩﺭﺩ ﺷﺪﯾﺪ
ﯾﺎ ﺩﺭﺩ ﻣﺰﻣﻦ
ﻭ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺭ ﺍﺩﺭﺍﺭ ﻭ ﻣﺪﻓﻮﻉ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.[۱]
ﺩﺷﻮﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ
ﯾﺎ ﺧﻠﻖ ﻧﺎﭘﺎﯾﺪﺍﺭ
ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﻣﺒﺘﻼﯾﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻡﺍﺱ ﺭﺍﯾﺞ ﺍﺳﺖ.[۱]
ﭘﺪﯾﺪﻩ ﯾﻮﺗﺎﻓﺲ
، ﺷﺪﺕ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﺩﻣﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻟﺮﻣﯿﺖ
، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﻮﺯﺵ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺧﻢ ﮐﺮﺩﻥ ﮔﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻭﯾﮋﮔﯽﻫﺎﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺍﻡﺍﺱ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ.[۱]
ﻣﻌﯿﺎﺭ ﺍﺻﻠﯽ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﻭ ﺷﺪﺕ ﻣﻘﯿﺎﺱ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ
(EDSS) ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻣﻌﯿﺎﺭﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺳﮑﻠﺮﻭﺯ ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ ﺗﺎﺑﻌﯽ ﮐﺎﻣﭙﻮﺯﯾﺖ
ﺩﺭ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ.[۱۱]
[۱۲]
[۱۳]
ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺩﺭ ۸۵٪ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺳﻨﺪﺭﻭﻡ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ ۴۵٪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺣﺮﮐﺘﯽ، ۲۰٪ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﺎﺭﯼ ﺩﯾﺪ ﻭ ۱۰٪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺳﻨﺪﺭﻭﻡ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﻧﻘﺾ ﺩﺭ ﻋﻤﻠﮑﺮﺩ ﺳﺎﻗﻪ ﻣﻐﺰ
ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ۲۵٪ ﺑﺎﻗﯽﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ.[۱۴]
ﺩﻭﺭﻩ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺍﻟﮕﻮ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽﺍﻓﺘﺪ؛ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﺑﻪ ﻃﻮﻝ ﻣﯽﺍﻧﺠﺎﻣﺪ (ﻋﻮﺩ
، ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ، ﺩﻭﺭﻩ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ، ﺣﻤﻼﺕ ﯾﺎ ﺗﺸﺪﯾﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ) ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ ﺑﻬﺒﻮﺩﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ (۸۵٪ ﻣﻮﺍﺭﺩ) ﻭ ﯾﺎ ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺗﺪﺭﯾﺠﯽ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﺑﻬﺒﻮﺩﯼ (۱۰–۱۵٪ ﻣﻮﺍﺭﺩ).[۹]
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﯼ ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﯿﻔﺘﺪ[۴]
ﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺩﭼﺎﺭ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﻋﻮﺩ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩﯼ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ.[۹]
ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﻋﻮﺩ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪﺍﯼ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽﺍﻓﺘﻨﺪ.[۱]
ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺑﻪ ﻧﺪﺭﺕ ﻭ ﺩﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽﺍﻓﺘﺪ.[۱]
ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﯾﻦ ﻭﺧﯿﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﻭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽﺍﻓﺘﺪ.[۱۵]
ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺸﺎﺑﻪ، ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎﯼ ﻭﯾﺮﻭﺳﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺮﻣﺎﺧﻮﺭﺩﮔﯽ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ
،ﺁﻧﻔﻠﻮﺁﻧﺰﺍ
ﯾﺎ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﻣﻌﺪﻩ ﻭ ﺭﻭﺩﻩﻫﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ.[۱]
ﺍﺳﺘﺮﺱ
ﻧﯿﺰ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺮﻭﺯ ﺣﻤﻠﻪ ﺷﻮﺩ.[۱۶]
ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻋﻮﺩ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽﺩﻫﺪ، ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﺍﻭﻝ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﺣﻤﻞ
ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮﺩ.[۱]
ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﻞ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽﺭﺳﺪ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺮ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.[۱]
ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻭﺍﮐﺴﻦ ﺯﺩﻥ، ﺷﯿﺮ ﺩﻫﯽ،[۱]
ﺿﺮﺑﻪ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﺪﻧﯽ[۱۷]
ﻭ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﯾﻮﺗﺎﻓﺲ ﺑﺮ ﻧﺮﺥ ﻋﻮﺩ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻧﻤﯽﮔﺬﺍﺭﻧﺪ.[۱۵]
- ۴۸۹
- ۲۸ آبان ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط