اصل شکم نیمه سیر و فکر مشغول

اصل شکم نیمه سیر و فکر مشغول
هیچ وقت این نکته را فراموش نکنید: «مردمِ شما بدجور به غذا احتیاج دارند و این مسئله اصلا و ابدا شوخی بردار نیست».
اگر اوضاع مملکت تحت حکومتتان به قدری خراب باشد که مردم نتوانند غذای کافی برای خودشان و خانواده شان روی میز یا سر سفره بگذارند، عاصی می شوند و فکر خطرناکِ یافتن جانشینی برای شما به ذهن شان خطور می کند.
اما اگر یک استانداردِ زندگی حداقلی را برای آنها فراهم کنید خودشان را با آن تطبیق می دهند.
از خاطر نبرید که شرایط اقتصادی عالی برای عامه مردم می تواند به اندازه شرایطِ اقتصادیِ بدشان خطرناک باشد.
مردم اگر دغدغه معاش نداشته باشند فرصت می کنند کتاب و مطبوعات بخوانند و به این مسئله فکر کنند که اصلا چرا باید تحت حکومت مستبدانه شما زندگی کنند.

پس سیاست شما باید از این قرار باشد:
شرایط زندگی حداقلی برای مردم فراهم کنید، اجازه پیشرفت به اقلیتی که بیش از این می خواهند بدهید( در عین حال مراقب باشید که از حد خاصی، چه از لحاظ قدرت مالی و چه از نظر قدرت اجتماعی، نگذرند) و مجازات شدیدی برای فعالیتهای سیاسی در نظر بگیرید.
البته به غر زدن مردم در اتوبوس و تاکسی و مغازه های سلمانی کاری نداشته باشید.
آنها را دچار این توهم می کند که از آزادی بیان برخوردارند و تاریخ نشان داده که عامه مردم آزادی بیان را به �...