چشمهایم تمام حادثه بود

چشمهایم تمام حادثه بود
بین روزهای تلخ و تکراری
باز شب شد دوباره من هستم
وای از این امتداد بیداری
من صدای غریب بارانم
بین پاییز سرد این کوچه
شکل هایی شبیه آدمها
مرد بی خانمان سیگاری
ساعت اضطراب یک مردم
لحظه های سکوت،یک سایه
من تمامم پر از شکایت بود
یک جهان انزجار و بیزاری
خط صافی که خط پایان است
آخرش در نگاه من پیداست
بگذر از من تمام من مرگ است
وای از این امتداد بیداری