لیلـــی!

لیلـــی!

تو بزرگ تــرین اشتبــاهِ تاریــخ را مرتکــب شـــده ای.

مجنــــونی را آواره ی کـــوچه و بیابان کـــردی
که مــردانه پایِ تو ایستــاد...

مجنونـــت را از تــرس نــامردان محکــم در اغــوش بگیــر لیلی...

این روزهــا هیچکــس پای هیچکـــس نمی ایستـــد...
مانــدن مردانـــگی میخـــواهد لیلی...