آن گیسوان بلندت را

آن گیسوان بلندت را
نمی خواهم
اما آنها را کوتاه نکن



آن چشم های قشنگت را
نمی خواهم
اما از عشق چشم مپوش



آن غنچه لبان ت را .. هم
اما همچنان با شعر حرف بزن


دوستت دارم
و می دانم
که سهمم از تو
همان لحظه هایی است
که اجازه دادی
زیر باران
با خودم
بی نقاب
در خیابان
خیس قدم بزنم
و شعر زندگی کنم