الحسود لا یسود

*** الحسودُ لا یسود ***

ای بشر : ای اشرفِ ملکِ وجود .
با عنایتهایِ آن حیّ ودود .

حک کن این گلواژه را برتار و پود.
الحذر از بُخلِ بی حدّ و حدود .

(( السودُ لا یسود ))

******
حاسدا : از این حسادت ها چه سود ؟
عمرِ خود را باختی در این رکود .

گر نیائی تو از این مَسنَد فرود .
روزگارت تیره بادا , همچو دود .

(( الحسودُ لا یسود ))

******
روز و شب , در هر قیام و هر قعود .
پیروِ وسواسِ خنّاسی حسود .

( اِن یَکاد ) آن آیه را باید ستود .
سوره ی ناس و فَلَق هم رهنمود .

(( الحسودُ لا یسود ))

******
همچو سوزن , تنگ چشمی در عقود.
آن نبودت بی هنر , بهتر زِ بود .

صدق و یاری را , تو کردی وانمود .
از رهی که میروی , برگرد زود .

(( الحسودُ لا یسود ))

*****

ای عظیم اینک بگو از من درود .
بر دلی که ره به سویِ حق گشود.

بی گمان , جانِ کلام است این سرود.
نغمه ای بس دلنشین با چنگ و رود.

((( کالحسودُ لا یسسسسسسسسود )))
+++++++++++++++++++++++++++++
شاعر= عبدالعظیم عربی از بندرماهشهر
و بندرامام ( سربندر ).