my ex

my ex
p.49

هر دو از پله‌ها بالا می‌دویدن. صدای شکستن شیشه هنوز پشت سرشون می‌پیچید. 
ا.ت هربار که برمی‌گشت، سایه نزدیک‌تر شده بود.

جونگ‌کوک با نفس‌های سنگین گفت: برو تو اتاق گریم. درو ببند.

+تو چی؟!

-میام. فقط برو.

به طبقه بالا رسیدن. ا.ت وارد اتاق شد و درو محکم بست. 
جونگ‌کوک بیرون موند… صداشو می‌شنید اما نمی‌فهمید چی میگه.

چند ثانیه بعد
سکوت.

ا.ت توی اتاق قدم می‌زد. دستش روی سرش. 
-خدای من… چی کار کنم… چی کار کنم…

یه‌دفعه گوشی‌اش دوباره زنگ خورد. 
همون شماره ناشناس.

با دودلی جواب داد: چــی میخوای؟!

صدای آروم ولی خیلی نزدیک اومد: 
«گفتم منتظر باش.»

ا.ت خشکش زد. 
صدا… از پشت گوشی نمی‌اومد. 
از پشتِ در می‌اومد.

در اتاق یهو تکون خورد.

تق.

«باز کن.»

ا.ت نفسش بند اومد. 
+نمی‌تونم… جونگ‌کوک اینجاست…

سکوت. 
بعد یه خنده کوتاه.

«جونگ‌کوک؟ مطمئنی؟»

ا.ت یخ زد.

دوباره از پشت در صدا اومد: 
برگرد پشتت رو نگاه کن.

ا.ت چرخید 
و با دیدن چیزی که آن‌جا بود، قلبش افتاد.

گوشی جونگ‌کوک… 
وسط اتاق روی زمین بود. 
روشن. 
صفحه‌اش ترک خورده.

و یعنی… 
جونگ‌کوک اصلاً وارد اتاق نشده بود.

ضربه‌ی محکم‌تری به در خورد. 
این بار قفلش لرزید.

ا.ت با صدای بریده گفت: 
جونگ‌کووووک!

و درست همون لحظه از پشت در صدای فریاد جونگ‌کوک بلند شد: 
-ا.ت از در دور شو! همین الان!‌

اما دیگه دیر شده بود
دستگیره داشت می‌چرخید..........
ادامه دارد.........