.

.
.

خنده ای که یک پدر هنگام پرت کردن دخترش به آسمان می کند آنقدر دل دخترک را محکم می کند که اصلا به ارتفاع توجه ندارد.
دل کوچکی دارد که به پدر اعتماد میکند.
پدری را دیدم
که هنگام پرت کردن دخترش خود نیز پرواز می کرد... پدری را دیدم که زندگی را از شادی این لحظه دخترش آموخت...
.... پدری را دیدم که به عشق دخترش زندگی می کند
گرچه او معلول است و توان پرت کردن دخترش به آسمان را ندارد ولی استعداد طلخک بازی دارد...