بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
السَّلامُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ وَلِیِّ اللهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا أُخْتَ وَلِیِّ اللهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا عَمَّةَ وَلِیِّ اللهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَرَحْمَهُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ
هر ملّتی، به تناسب فرهنگ خود، الگوهای برتری دارد که در گرامی داشت‌ها از آنها یاد می‌کند؛ و ما مفتخریم که به واسطۀ اسلام عزیز و تشیع، اولیاء الله که همان انسان‌ های کامل و برترین‌ها هستند؛ الگو های ما می‌باشند.
بیشتر :
حضرت معصومه علیها السلام، در اول ذی القعده سال 173 ه.ش در مدینه منوره به دنیا آمدند.
پدر بزرگوار ایشان، حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام و مادر شان حضرت نجمه خاتون علیها السلام می‌باشند.
فضایل نَسَبی ایشان بسیار والاست، چرا که از اولاد رسول الله صلوات الله علیه و آله - دختر امام معصوم - خواهر امام معصوم - و عمۀ امام معصوم می‌باشند.
از همان ابتدا، به خاطر فضائلی که از ایشان دیده بودند، به القابی مشهور گردیدند که از جمله کریمۀ اهل بیت علیهم السلام می‌باشد و همچنین، معصومه، طاهره، محدثه و مرضیه؛ و البته توجه به این نکته لازم است که امام معصوم، حضرت رضا علیه السلام، ایشان را معصومه نامیدند.
هنوز شش سال بیشتر از عمر این کودک والا مقام نگذشته بود که مصیبت شهادت پدر، در زندان هارون لعین بر ایشان وارد شد و از آن پس به مدت 21 سال، تحت کفالت سرپرستی و تربیت برادر عزیز خود، حضرت امام رضا علیه السلام قرار گرفتند.
حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند: إِنَّ لِلَّهِ حَرَماً وَ هُوَ مَکَّهُ وَ لِرَسُولِهِ حَرَماً وَ هُوَ الْمَدِینَهُ وَ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ حَرَماً وَ هُوَ الْکُوفَهُ وَ لَنَا حَرَماً وَ هُوَ قُمُّ وَ سَتُدْفَنُ فِیهِ امْرَأَهٌ مِنْ وُلْدِی تُسَمَّى فَاطِمَهَ مَنْ زَارَهَا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّهُ- خدا را حرمی است و آن مکه است، پیامبر را حرمی است و آن مدینه است، امیرالمومنین را حرمی است و آن کوفه است و برای ما حرمی است و آن قم است و در آن خانمی از فرزندان من به نام فاطمه دفن خواهد شد، هر که او را زیارت کند، بهشت بر او واجب می‌شود.(بحارالأنوار ج : 99 ص 266)(ادامه دارد...)