عمر زاهد همه طی شد به تمنای بهشت

عمر زاهد همه طی شد به تمنای بهشت
او ندانست که در ، ترک تمناست بهشت

این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت
هر کجا وقت خوش افتاد،همانجاست بهشت

دوزخ از تیرگی بخت درون من و توست
دل اگر تیره نباشد،همه دنیاست بهشت