ﺭﻭﺯﯼ ﻳﻚ ﻣﺮﺩ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪ ﭘﺴﺮ ﻛﻮﭼﻜﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻩ ﺑﺮﺩ

ﺭﻭﺯﯼ ﻳﻚ ﻣﺮﺩ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪ ﭘﺴﺮ ﻛﻮﭼﻜﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻩ ﺑﺮﺩ
ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﻛﻨﻨﺪ
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﻘﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﺁﻥ ﺩﻭ ﻳﻚ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺤﻘﺮ ﻳﻚ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﯽ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ،
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻔﺮ ﻣﺮﺩ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺵ
ﭘﺮﺳﻴﺪ : ﻧﻈﺮﺕ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﻤﺎﻥ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ؟
ﭘﺴﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ : ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﭘﺪﺭ !
ﭘﺪﺭ ﭘﺮﺳﻴﺪ : ﺁﻳﺎ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﺮﺩﯼ؟
ﭘﺴﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ : ﺑﻠﻪ ﭘﺪﺭ !
ﭘﺪﺭ ﭘﺮﺳﻴﺪ : ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳﻔﺮ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﯽ؟
ﭘﺴﺮ ﻛﻤﻰ ﻓﻜﺮ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﮔﻔﺖ : ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﻃﻤﺎﻥ ﻳﻚ ﻓﻮﺍﺭﻩ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﻃﻤﺎﻥ ﻓﺎﻧﻮﺱﻫﺎﯼ ﺗﺰﺋﯿﻨﯽ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺣﻴﺎﻁ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﻳﺶ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﻍ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﯽﺍﻧﺘﻬﺎﺳﺖ !
ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ ﭘﺴﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺮﺩ ﺑﻨﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ .
ﺑﻌﺪ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮﺩ : ﻣﺘﺸﻜﺮﻡ ﭘﺪﺭ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻯ ﻛﻪ ﻣﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﻓﻘﻴﺮ ﻫﺴﺘﻴﻢ !

ﺍﻧﺪﺭﻭﻣﺘﻴﻮﺱ :
ﯾﮑﯽ ﺯﻳﺒﺎﯾﯽ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﺭﺍ ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﮐﺜﯿﻔﯽ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﺭﺍ .
ﺍﻳﻦ ما ﻫﺴﺘﻴم ﻛﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽﻛﻨﻴم ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻴم ﻭ ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻴﻨﺪﻳﺸﻴم.