از روز ازل کوزه ی جانم سَر  و  تَه  شد                   

از روز ازل کوزه ی جانم سَر  و  تَه  شد                        
آغاز و سرانجام جهانم سر  و  ته شد
 
آدم به همان سیبِ خطرساز که زد گاز                           
کلاً همه ی سود و زیانم سر و ته شد
 
ماما  که مرا وقتِ تولد  سر و ته کرد                          
آیینه ی بختم به گمانم سر و ته شد
 
طیاره تقدیر من از باند که برخاست                              
از پنجره دیدم که مکانم سر و ته شد 
 
آرش  شده بودم که به دشمن بزنم تیر                             
رد شد مگسی تیر و کمانم سر و ته شد
 
با سکه ی ما دست زمان شیر و خط انداخت                     
رفتم طرف ِشیر بمانم سر و ته شد
 
راهی شدم از خویش به چالوسِ  خیالش                           
در گردنه ی عشق،  ژیانم سر و ته شد
 
پرتاب  نمودم  به  هوا آب دهان را                                    
اما  جهت  آب  دهـــانم سر و ته شد
 
مرگ آمد و رفتم کمی آرام بگیرم                                  
با جیغِ زنم روح  و روانم سر و ته شد
 
گفتند قرار است در این قصه بخندی                                               
اشک آمد و پایانِ رُمانم سر و ته شد ...