گرچه پیوند دلم باخاطراتت پاره شد

گرچه پیوند دلم باخاطراتت پاره شد
قلب من با رفتنت ، در کوچه ها آواره شد.

قسمتت ، زیبایی باغی پر از " رنگین کمان"
سهم قلب من، دلی از جنس سنگ خاره شد.

دست بر می داری از دلواپسی ، فهمیده ام
که نباید عاشق چشمان آتش پاره شد.

عاشقی رسم قشنگی بود از روز الست
با همه نامهربانی ، می شود همواره شد.

فاصله می گیری از من این چه رسم عاشقی ست
از همین " بودن نبودن ها" دلم بیچاره شد.

گرچه پیوند دلم با خاطراتت ، پاره شد
قلب من با رفتنت ، در کوچه ها آواره شد.