بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت چهارم :
بنابراین، جز خداوندی که خالق انسان و جهان است، کسی نمی‌ تواند بگوید که چه چیزی برای رفاه، لذت، رشد و تعالی انسان خوب و مفید است و چه چیزی بد و مضر می‌باشد.
بهشت : در بهشت نیز نعمات و لذت‌ هایی برای بدن انسان و نعمات و لذت‌هایی برای روح او وجود دارد؛ چنان چه در دنیا نیز لذاتی اختصاص به روح دارد و لذاتی اختصاص به بدن دارد. بنابراین، آن چه از نعمات بهشتی چون: قصر، لباس‌های فاخر با جواهرات، چشمه‌ها، خوردنی‌ها و شراب‌های سالم و ... بیان شده است، لذات جسم بهشتی است که بهجت روحی می‌آورد؛ اما مقام و جایگاه و لذات روحی او، متفاوت است.
در بهشت قصر هست، بدون آن که با ظلم و ستم ساخته شده باشد - فرمانروایی هست، بدون آن که تکبر و سلطۀ ظالمانه آورد حور - برای مرد و زن یا ازدواج با یک دیگر هست، بدون آن که مستلزم زنا و دیگر محرمات باشد خوردنی‌ها و گوشت‌ های لذیذ پرندگان هست، بدون آن که چربی‌ خون یا نقرس بیاورد شراب هم هست، بدون آن که سرگیجه و بد مستی آورده و مضر باشد: بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ - باجام‌ها و آبريزها و پياله هايى از باده ناب روان. (18)
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ - كه نه از آن دردسر گيرند و نه بى‏خرد گردند.(19)(سوره واقعه آیه 18 و 19)
لذات دنیوی : شراب، یعنی نوشیدنی و در دنیا نیز شراب‌ های حلال بسیاری وجود دارد. دلیل نیست که اگر هر ماده مست کننده‌ای را در بطری ریختند و نامش را شراب گذاشتند، واقعاً شراب باشد. اینها فقط نام‌گذاری برای فریب و فروش است، چنان که دلیل نیست اگر نام هر جهالت و ظلمی به خود و جامعه را شادی و لذت گذاشتند، حتماً نشاط‌آور و لذیذ هم باشد - چطور ممکن است که یک مضرّ و مخرب، به معنای واقعی شادی‌ آور و لذیذ باشد؟!
همه چیز در دنیا تعریف، حدّ، اندازه و قانون دارد. پس شادی، نشاط و لذت واقعی نه کاذب نیز در اسلام تعریف شده و نه تنها جایز، بلکه بدان‌ها توصیه شده است.(پایان)