سلامِ من به تو ای مهربان ترین رؤیا

سلامِ من به تو ای مهربان ترین رؤیا
که حینِ دیدنِ کابوس، کردمت پیدا

درست لحظه ی مرگم رسیدی و دستم
نشد به لطفِ تو کوتاه‌تر ، از این دنیا

بدونِ مرحمتت دوست، غیر ممکن بود
که رو سفید شوم در دلِ سیاهی ها

همیشه منتظرت بودم و نمی دیدم
میان خواب هم آن روی ماه را، حتّی

طلایه دارِ بر اندازی نظامِ غمی
اثر گذار ترین شعرِ این دل تنها

درود بر تو که با عشقِ بی غروبت، مرد
گره زدی شبِ من را به روشنِ فردا