ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﺷﺒﻬﺎ ﺩﻟﻢ ﻧﺎﮔﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﺷﺒﻬﺎ ﺩﻟﻢ ﻧﺎﮔﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺭﺍ ﻏﻤﯽ ﺟﺎﻧﺴﻮﺯ ﻭ ﺑﻐﺾ ﺁﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺷﺒﻢ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻭ ﺩﺭﺩﻡ ﻻﻋﻼﺝ ﻭ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﭘﺮ ﺧﻮﻥ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻭﻗﺖ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ، ﺩﻟﻢ ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺭﺍﻫﯽ ﺍﺯ ﺑﯿﺮﺍﻫﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻦ
ﮐﻪ ﻫﺮﺟﺎ ﺭﻫﺴﭙﺎﺭﻡ ﻏﻢ ﺑﺮﻭﯾﻢ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻏﻢ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺟﺎ ﺷﺪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﭼﺎﻩ ﮔﻮﯾﻢ ﺩﺭﺩ ، ﻗﻠﺐ ﭼﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﻏﻢ ﺑﺴﮑﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﻢ
ﮔﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻡ ﺩﻝ ﻏﻢ ﻫﻢ ﺯ ﻣﻦ ﮔﻪ ﮔﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﻣﮑﻦ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﺩﺭﻭﯾﺸﺎﻥ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺗﻨﮕﻢ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﺑﯽ ﺩﺭﻣﺎﻥ ، ﺩﻝ ﻫﺮ ﺷﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
(ﺭﻫﺎ) ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻟﯽ ﭘﺮ ﻏﻢ ، ﺭﻫﺎ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺭﻫﺎ ﺑﺎﺷﯽ
ﻣﺨﻮﺍﻥ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺗﻠﺨﻢ ﺭﺍ ؛ ﺩﻟﺖ ﻧﺎﺧﻮﺍﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺭﺍ ﻏﻤﯽ ﺟﺎﻧﺴﻮﺯ ﻭ ﺑﻐﺾ ﺁﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺷﺒﻢ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻭ ﺩﺭﺩﻡ ﻻﻋﻼﺝ ﻭ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﭘﺮ ﺧﻮﻥ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻭﻗﺖ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ، ﺩﻟﻢ ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺭﺍﻫﯽ ﺍﺯ ﺑﯿﺮﺍﻫﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻦ
ﮐﻪ ﻫﺮﺟﺎ ﺭﻫﺴﭙﺎﺭﻡ ﻏﻢ ﺑﺮﻭﯾﻢ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻏﻢ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺟﺎ ﺷﺪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﭼﺎﻩ ﮔﻮﯾﻢ ﺩﺭﺩ ، ﻗﻠﺐ ﭼﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﻏﻢ ﺑﺴﮑﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﻢ
ﮔﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻡ ﺩﻝ ﻏﻢ ﻫﻢ ﺯ ﻣﻦ ﮔﻪ ﮔﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﻣﮑﻦ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﺩﺭﻭﯾﺸﺎﻥ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺗﻨﮕﻢ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﺑﯽ ﺩﺭﻣﺎﻥ ، ﺩﻝ ﻫﺮ ﺷﺎﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
(ﺭﻫﺎ) ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻟﯽ ﭘﺮ ﻏﻢ ، ﺭﻫﺎ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺭﻫﺎ ﺑﺎﺷﯽ
ﻣﺨﻮﺍﻥ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺗﻠﺨﻢ ﺭﺍ ؛ ﺩﻟﺖ ﻧﺎﺧﻮﺍﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
- ۳.۲k
- ۰۷ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط