دل که تنها میشود،

دل که تنها میشود،
                        که بغض میگیردش،
                                                 که اشک میخواهد و نمیچکد! ؛

تازه حسش میکنی، آن عصیان ِ خفته ی زیر ِ نقاب ِ خنده هایت را...
هوس ِ پــُــکی سیگار، آن پنجره ی همیشگی، خیابان تاریک و تنهائی َش...
تاریکی َ ش که ته میکشد قــِـلَت میدهد سمت ِ نقابت...