بابا آب داد یه دروغه، کسی اون آبُ نخورده

بابا آب داد یه دروغه، کسی اون آبُ نخورده
بابا پولِ نونُ آبُ دیگه دود کرده و مُرده

مادرم قصه نمی گه، خواهرم شب سرِ کاره
اما تو کتاب مشقم، دوباره حرفِ سواره

اگه اومدین سُراغم، آخره کلاسِ شَهرم
زیرِ خطِ احتیاجم، توی اقیانوسِ زهرم

دیکته های ننوشته، مشقای دوره نکرده
معنی شون اینه که شادی پیشمون بر نمی گرده

نه انارُ اسبُ می خوام، نه دروغای قشنگُ
روزگارِ من سیاهه! نمی خوام این همه رنگُ
ُ
یکی باید بنویسه، یه کتاب از حالُ روزم!
از منی که مثِ فانوس، سردُ بی صدا می سوزم!

اجازه! خانم معلم! این کتابُ کی نوشته؟
دنیای کتاب قشنگه، دنیای من چرا زشته؟

اجازه! خانم معلم! علمُ ثروت دیگه بسّه!
انشای من فقط اینه: خسته ام! خسته ی خسته!