تو که رفتی همه ی قافیه ها در بندند

تو که رفتی همه ی قافیه ها در بندند
با «تنِ لختِ»غزلهای پریشان چه کنم؟

من پُراز دردم و درپیله ی خود می پوسم
بی توبا پیکرِ پوسیده ی بی جان چه کنم؟