کم حوصله ام

کم حوصله ام
مثل گلی ، اول پاییز
قصری که مقارن شده با حمله ی چنگیز
بر شاخه ی تنهایی من ،
چند پرنده ...
دلگرم به ذکر غزلی رشک برانگیز
من شاید
دیواره ی یک غار قدیمی
آزرده ام از آدم ها
مثل تو ، من نیز ...
از لای لبم ،
سر زده یک شاخه ی گیلاس
از لاله ی گوش ات غزلی تازه بیاویز !
" علیرضا بدیع "