عکس پروفایلش همیشه خوب بود شایدم چون من عاشقش بودم اینجور

عکس پروفایلش همیشه خوب بود شایدم چون من عاشقش بودم اینجوری فک میکردم
ببین من عاشقش بودم دوسش نداشتم میدونی فرقشون چیه؟ دوست داشتن یه منطقی داره که عشق نداره و اما من هنوز منطق دوست داشتشو نمی دونستم.
همیشه با نتِ گوشی بودم .
گوشی من تری جی نداشت روزایی که عکس پروفایلشو عوض میکرد من دیوونه میشدم .
وای پنج دیقه طول میکشید تا عکس بیاد بالا
اوج هیجان من بود؛ مثه این بود که تو وسط دانشگا دستاشو گرفتم دارم راه میرم .همه فهمیدن ماله منه .هیجان داشتم که ببینم چی جوری شده. تغییر نکرده باشه .رو همه جای عکس زوم میکردم ببینم زخمی چیزی نباشه رو صورتش.
بدترین لحظه اون لحظه ای بود که عکس باز میشد و میدیدم عینک دودی زده و چشاش معلوم نیس .دیوونه میشدم .اخه من دیوونه ی چشاش بودم فقط تو عکس میتونسم زل بزنم تو چشای خوشگل .
اما وقتی واقعا میدیدمش فقط رنگ کفشاشو میفهمیدم.
نمیتونستم توو چشاش نگا کنم خجالت نبود نه اما نمیشد ،نمیتونسم نه اینکه نخوام .

اما از حق که نگذریم همیشه کفشاش خوشگل بود
چه کفشایی
چه چشایی...