تارک خرابه به چشمان اشکبار

تاريکي خرابه به چشمان اشکبار
با رآس باب شکوه جور عدو کند
خونين چو ديد رآس پدر را رقيه خواست
با اشک خويش خون ز رخش شستشو کند 

خوابيد در خرابه که تا کاخ ظلم را
با ناله يتيمي خود زير و رو کند