فرشته یِ ﺑﺎﻍِ غزل ﺑﯽ ﺩﻝ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﮐﻨﺪ

فرشته یِ ﺑﺎﻍِ غزل ﺑﯽ ﺩﻝ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﮐﻨﺪ
ﻻﻟﻪ ﺭﺥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﺍﻫﯽِ ﺩﺷﺖِ ﺷﻘﺎﯾﻘﻢ ﮐﻨﺪ

ﮔﻢ ﺷﺪﻩ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺩﺭ ﮔﺬﺭِ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ
ﺭﻧﮓِ ﻗﺸﻨﮓِ ﭼﺸﻢ ﺍﻭ ﻣﺤﻮِ ﺩﻗﺎﯾﻘﻢ ﮐﻨﺪ

آمده با شکوفه ها آمده تا رو به خدا
ﺷﺎﺩﯼ ﻭ ﺭﻗﺺ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﺑﺮ ِﺧﺎﻟﻘﻢ ﮐﻨﺪ

ﺩﻓﺘﺮِ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻫﻢ ﻭﺭﻕ ﺯﻧﺪ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﻭﺿﻊِ ﺳﺎﺑﻘﻢ ﮐﻨﺪ

ﻣﻦ ﻧﻪ ﺻﺒﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﮐﻪ ﺭﻭ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮔﻠﯽ
ﺭﻭﺳﺮﯼ ﮔﻞ ﮔﻠﯽ ﺍﺵ ﺑﺎﺩِ ﻣﻮﺍﻓﻘﻢ ﮐﻨﺪ

ﺑﺮﻕ ﻧﮕﺎﻩِ ﻧﺎﻓﺬﺵ ﺍﺯ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺩﻝ ﺑﺒﺮﺩ
ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﮔﺮ ﺩﻝ ﻧﺪﻫﻢ ﺧﻮﺍﺭِ ﺧﻼﯾﻘﻢ ﮐﻨﺪ

ﺑﺮﮐﻪ ﯼ خشک و ﺧﺎلی ام ﺩﺭ ﺩﻝِ ﺩﺷﺖِ ﺑﺮﻫﻮﺕ
ﺳﺮﺧﯽ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﻋﺴﻞ ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﺷﺎﯾﻘﻢ ﮐﻨﺪ...