آن قدر از تو پُرم که بِایستم مقابلِ باد پشتِ سرم، جهان

آن قدر از تو پُرم که بِایستم مقابلِ باد پشتِ سرم، جهان مست می شود...!
دیدگاه ها (۱)

انت قصیده التی لا اریدک ان تنتهی

ادمهـــا .. میتوانند" آدمها "را دوست داشته باشند...

یالما عندی صوره اویاک... من اشتاق لک شحضن؟؟؟

اشتاق إلیکِ فی کل لحظة وعند کل لحظة أفکر فیها فیکِ أشعر کأنی...

چشم مست تو برده از سرم صبر و قرار

✍نیکی به پدر و مادر؛ داستانی‌ست که تو آن را می‌نویسی و فرزند...

🍒🌱زنده باد بال خداکه فرو می‌افتد و درست روی شانۀ من می‌نشیند...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط