در رکاب اعتیادم ویسگون

در رکابِ اعتیادم , ویسگون
فارغ از اندیشه و بی چند وچون .

روز و شب , بازیچه ی اینترنت ام .
هم دل و هم دیده ام , شد غرقِ خون.

هر دوتا صیّاد و من هم صیدتان .
گشته این اغواگری ازحد فزون .

زندگی راکرده ای برمن حرام .
دیگر از کف داده ام صبر و سکون .


کِی سحر میگردد این شامِ سیه .
تا شوم از دام. اینترت برون .

مقصدِ این ره , به ترکستان بُوَد .
الهوار و الهوار از ویسگون .

با چنین وابستگی , دانم عظیم .
رهسپارم جانبِ دشت جنون .
+++++++++++++++++++++++++++++
شاعر و دوستدار شما = عبدالعظیم عربی
از ماهشهر و سربندر