کی اَم من ؟ غریبی ، جگر خواره ای
کی اَم من ؟ غریبی ، جگر خواره ای
ز ملک وجود خود آواره ای
سری همچو چشم بُتان پر خمار
دلی چون درون اسیران فکار
گرفتار شوخی که : هر جا دلی ست
از آن شوخ ، در ورطه ای مشکلی ست
حریفی که هر گوشه صد مِی پرست
ز چشم و لبش گشته مخمور و مست
نهالی که رویَد ز بوم و برش
بجز مرگ عاشق نباشد برش
به وصف لبش گر سخن سر کنم
جهان را پر از لعل و شکّر کنم
همه شب به یاد لب آن صنم
لب خود دهم بوسه تا صبحدم
شد از حسرت آن لب چون شراب
سرا پایم از آتش دل کباب
ز ملک وجود خود آواره ای
سری همچو چشم بُتان پر خمار
دلی چون درون اسیران فکار
گرفتار شوخی که : هر جا دلی ست
از آن شوخ ، در ورطه ای مشکلی ست
حریفی که هر گوشه صد مِی پرست
ز چشم و لبش گشته مخمور و مست
نهالی که رویَد ز بوم و برش
بجز مرگ عاشق نباشد برش
به وصف لبش گر سخن سر کنم
جهان را پر از لعل و شکّر کنم
همه شب به یاد لب آن صنم
لب خود دهم بوسه تا صبحدم
شد از حسرت آن لب چون شراب
سرا پایم از آتش دل کباب
- ۱.۸k
- ۱۶ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط