تقدیم به بهترینم که دلیل زندگیمه...

تقدیم به بهترینم که دلیل زندگیمه...
اینجا درقلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست،
به من نگو چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم...
مگر ماهی میتواند بیرون از اب نفس بکشد؟
مگر میشود هوارا از زندگیم برداری ومن زنده بمانم؟
بریدن از چه چیزی را تمرین کنم؟
بریدن از خودم را؟
مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن من هستی...
از من نپرس که اشک هایم را برای چه به پروانه ها هدیه میدهم
همه میدانند که دوری از تو روحم را می ازارد..
نگاهت را از چشم من بر ندار مرا از من نگیر...
هوای اینجا را دوست ندارم،
مرا عاشقانه در اغوشت بگیر....