.

.
.
اناالله واناالیه راجعون
گروه موزیک که شروع به نواختن می‌کند، تابوت حامل پیکر سردار از دل تاریکی -روی دست سربازان- نمایان می‌شود.
چند قدم جلوتر که می‌آید، «فرماندهان» جای «سربازان» را می‌گیرند و آن را به سمت جایگاه اصلی مراسم حرکت می‌دهند.
#گروه_موزیک غمگین می‌نوازد اما صدای بلندش مانع از به گوش رسیدن صدای گریه فرماندهان نمی‌شود.
قران می‌خوانند و سرود ملی ایران را می نوازند و حالا #مداح در وصف«امیر دمشق» شروع به خواندن می‌کند و گریزی هم به صحرای #کربلا می‌زند.

گریه به اوج می‌رسد. جلوی تابوت را خالی می‌کنند تا زنها، خانواده حاج حسین را برای وداع همراهی کنند.
بعد از آن، نوبت به فرماندهان می‌رسد که حالا چشم تمامی آنها سرخ است و برخی به وضوح گریه می‌کنند. حالت غریبیست که یک مرد می‌گرید.
دومین پیرمرد سپاه همرزمانش را تنها گذاشته است.
راستی یادم رفت. سالها پیش وقتی برای گفتگو با سردار جعفر اسدی -فرمانده وقت نیروی زمینی سپاه- به دفترش رفتم، وقتی حرف از سردار شهید نورعلی شوشتری شد، برگشت و گفت: «
ما 3 نفر پیرمردهای سپاه بودیم.» خودش را می‌گفت و نورعلی و حاج حسین را.
البته پیر یعنی وقتی فرماندهان سپاه در جنگ، 22 تا 25 سال داشتند، اینها حدودا 30 ساله بودند.
وداع فرماندهان بیشتر طول می‌کشد و برخیشان را که می‌بینم، به زور از تابوت جدا می‌شوند.

به نقل از خبرگزاری فارس.
 مهدی بختیاری

#سردار_همدانی #شهادت #نیروی_زمینی_سپاه #عزیز_جعفری #شوشتری #سپاه #داعش #ولایت