آدمیزاد ، نہ ناگهان

آدمیزاد ، نہ ناگهان
بلکہ ذره ذره یڪ چیزهایے را
مےاندازد دور..
چیزهایے را کہ زندگے کرده بود
عشق ورزیده بود
بہ راحتے کہ نہ
با تکہ اے از خودش مےاندازد دور..
دیگر " او " را " تو " خطاب نمےکند
موهایش را کوتاه نمےکند
شبها شعر و موسیقے گوش نمےکند
روزها دل از آواز خواندن مےکشد!
آدمیزاد ذره ذره لابہ لاے زندگانے مےمیرد
و همہ گمان مےکنند ناگهان مُرده است!

سپیده امیدے