در کشوری زندگی می کنیم که طی سی سال با حداقل ترین امکانات

در کشوری زندگی می کنیم که طی سی سال با حداقل ترین امکانات و کمترین مزایا، دانشمندانی مثل احمدی روشن ها تربیت می شوند و قهرمان این ملت می شوند.
حالا همین قهرمانان ، قهرمانانی را هم تربیت می کنند تا این راه را ادامه دهند.
در همین کشور قهرمانانی مثل شهید طهرانی مقدم هستند، که یک کشور را به قطب موشکی دنیا تبدیل می کنند. و ما این امنیت را مدیون این ها هستیم.

اما جالب است که بدانید، در همین کشور، حدود پنجاه سال است که میلیاردی برای فوتبال خرج می کنند، بازیکن و مربی تربیت می کنند. اما بعد از پنجاه سال ... بعد از این همه خرج میلیاردی که از جیب این مردم گرفته شد ...

بعد از پنجاه سال، هنوز کسی را پیدا نکرده اند که بتواند توپ زدن را به این بازیکنان یاد دهد! و باید بروند یک نفر را فلان کشور خارجه با یک خرج سنگین دوازده میلیاردی بیاورند!

پنجاه سال ...

پ ن : قهرمانان واقعی؟ قهرمانان پوشالی؟