(( سخنی با دل ))

(( سخنی با دل ))

دلا در ویسگونت یار داری
بسی هم دلبر و دلدار داری.

به گلزاری که شد نامش مجازی.
کنون اعوان و هم انصار داری.

رفاقت ها ، همه بی رنگ و نیرنگ.
پس از این ، سرور و سالار داری.

تو را .لطفِ الهی شد میسّر.
که اینسان مونس و غمخوار داری.

در این گنجینه ی عشق و صداقت.
عظیما : لؤلؤِ شهوار داری.

ز خاکِ پایِ یاران مجازی. .
یقینٱ : سرمه بر ابصار داری
****************.
* شعر از عبدالعظیم عربی * خوزستان*